Ποιος είναι ο ρόλος του πολεμιστή σε ένα κόσμο που χρειάζεται ειρήνη ;

Η ανδρική ψυχή, όπως την περιέγραψε ο Γιουνγκ, κουβαλά την αρχέγονη δύναμη του Πολεμιστή, την ακλόνητη σταθερότητα του Πατέρα και την ανατρεπτική σοφία του Γέροντα. Όμως, η εποχή μας τον τοποθετεί σε ένα σταυροδρόμι. Ο άντρας σήμερα δεν είναι μόνο ένας ρόλος, αλλά μια ταυτότητα υπό συνεχή διαμόρφωση, μια γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον, ένα σύμβολο αλλαγής που παλεύει να διατηρήσει τον εαυτό του ανέπαφο μέσα από τις φουρτούνες της κοινωνικής εξέλιξης.

Για αιώνες, το φύλο του άντρα συνδέθηκε με τη δύναμη, την εξουσία, την επιβολή. Όμως, αυτό το αρχέτυπο σήμερα σείεται εκ θεμελίων. Οι άντρες καλούνται να φέρουν στις πλάτες τους την κληρονομιά μιας πατριαρχίας που αμφισβητείται, αλλά και την ανάγκη να ανακαλύψουν νέα, ευγενέστερα πρότυπα για το τι σημαίνει να είσαι άντρας. Ποιος είναι ο ρόλος του Πολεμιστή σε έναν κόσμο που χρειάζεται ειρήνη; Πώς μπορεί ο Πατέρας να καλλιεργήσει το συναίσθημα όταν μεγάλωσε σε έναν κόσμο που του έμαθε να το αποφεύγει;

Η μετάβαση αυτή είναι οδυνηρή. Γιατί είναι το φύλο που τόσο ξεκάθαρα καλείται να μπει σε ρόλο: να «γίνει άντρας», “be a man”! Στη γυναίκα δε λέμε ποτέ «γίνε γυναίκα!». Ο άντρας, από τα πρώτα βήματα της ζωής του, πρέπει να επιτελέσει έναν ρόλο που πολλές φορές είναι ασφυκτικός, φορτωμένος με κοινωνικές προσδοκίες και στερεότυπα. Η πρόκληση είναι να ξεπεράσει αυτά τα δεσμά και να γίνει όχι αυτό που του ζητούν οι άλλοι, αλλά αυτό που βαθιά επιθυμεί να είναι.

Ο άντρας στην εποχή μας νιώθει ξένος, ακόμα και απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό. Το ασυνείδητο φωνάζει να απελευθερωθεί από τα δεσμά του παλιού, αλλά ο ίδιος συχνά διστάζει. Τι θα γίνει αν αφήσει την πανοπλία του; Θα παραμείνει δυνατός; Ή θα συνθλιβεί κάτω από το βάρος μιας κοινωνίας που τον κρίνει για κάθε αδυναμία;

Όμως, εδώ βρίσκεται η βαθύτερη πρόκληση. Ο άντρας δεν είναι πια μόνο φύλακας ή κυνηγός. Είναι δημιουργός, θεραπευτής, συνοδοιπόρος. Στο πρόσωπό του, η σκιά του παρελθόντος συναντά το φως μιας νέας ανδρικής ταυτότητας που αντλεί τη δύναμή της όχι από την επιβολή, αλλά από τη σύνδεση.

Η ανάδυση της εσωτερικής θηλυκής ενέργειας που ισορροπεί τη λογική του αρσενικού, καλεί τον άντρα να εμβαθύνει. Να δει τον εαυτό του όχι ως ένα άκαμπτο στερεότυπο, αλλά ως ένα ζωντανό σύμβολο με τη δυνατότητα να αναγεννάται. Ο άντρας που αγκαλιάζει το ευάλωτο, τη σκιά, τον εσωτερικό του εαυτό, γίνεται ένας αυθεντικός άνθρωπος, έτοιμος να προσφέρει και να προστατεύσει χωρίς φόβο.

Η ημέρα του άντρα δεν είναι μόνο ένας φόρος τιμής στο φύλο. Είναι μια υπενθύμιση πως ο άντρας σήμερα βρίσκεται σε μια μυθική αναζήτηση. Αναζητά τον εαυτό του μέσα από το χάος της αλλαγής και, αν καταφέρει να κοιτάξει στα μάτια το αρχέτυπο του Γεροντικού Σοφού, θα βρει την αλήθεια: ότι η δύναμη δεν κρύβεται στη μάσκα, αλλά στην αυθεντικότητα.

Ο άντρας, όπως και η γυναίκα, δεν γεννιέται ολοκληρωμένος. Αναπλάθεται συνεχώς. Και η πλάση αυτή, αν και επώδυνη, είναι ένα από τα ωραιότερα ταξίδια της ανθρώπινης ύπαρξης.

Γράφει η Δέσποινα Πλουσίου,
Ψυχοθεραπεύτρια,εξειδικευμένη στην αντιμετώπιση του Ψυχικού Τραύματος PTSD, C-PTSD