Balance today

Ουκρανία: Ανάμεσα στα συντρίμμια

By Alessandra Bratti
Listen to this article

Ουκρανία: Ανάμεσα Στα Συντρίμμια

Φωτογραφικά στιγμιότυπα του Ουκρανικού πολέμου, μέσα από το φακό του ρεπόρτερ

Ουκρανοί πολίτες, άνθρωποι, προσπαθούν να σώσουν τους εαυτούς τους, τα παιδιά τους, τα ζώα τους, αφήνουν τις περιουσίες τους και στοιβάζονται στους σταθμούς των τρένων. Απελπισμένα πρόσωπα, σκηνές αποχωρισμού, πατέρες που πάνε στον πόλεμο αποχαιρετούν τα παιδιά τους που τα στέλνουν μακριά για ασφάλεια, εικόνες μιας άλλης εποχής. Σαν σκηνικό από ταινία, γεμάτη συντρίμια και απόγνωση, μια χώρα που στέκεται μόνη της με σύμμαχο τον εαυτό της και …τα ευχολόγια…αυτά δίδονται απλόχερα!
Πώς απαντάς σε ένα παιδί που θέλει να ζήσει και το μόνο μέσο που έχει είναι η κραυγή ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του; Συγκλονιστικές εικόνες και σπαρακτικές σκέψεις ανθρώπων που χωράνε τη ζωή τους σε μια βαλίτσα και μια αγκαλιά.
«Οι πιο δυνατοί από όλους τους στρατιώτες είναι αυτοί οι δύο: Η υπομονή και ο χρόνος» Λόγια που ανήκουν στον Λέοντα Τολστόι, καθόλου τυχαία επιλογή. Ίσως ο μόνος πόλεμος που έχουμε στη ζωή μας να είναι αυτός! Πώς θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις αντιξοότητες, και πολλές φορές,τη θλίψη που προκαλεί ο φόβος της απώλειας . Σκοπός μας είναι να έχουμε συμμάχους αυτούς τους δύο ανίκητους πολεμιστές, όπως τους χαρακτηρίζει ο Τολστόϊ. Η υπομονή και το κουράγιο μας συμφιλιώνουν με τον χρόνο εν καιρώ πολέμου.
Η ζωή είναι ωραία (La vita è bella), θα μπορούσε να είναι η ταινία της ζωής ενός Ουκρανού πατέρα που όπως ο Γκουίντο (ο συγκλονιστικός Ρομπέρτο Μπενίνι) αποφασίζει να δημιουργήσει ένα παιχνίδι φαντασίας, ώστε το μικρό του παιδί να μην καταλάβει τι συμβαίνει. Μια υπέροχη ταινία – ύμνος στην αγάπη και στην ανθρώπινη δύναμη ψυχής η οποία μπορεί να μετατρέψει ένα αποτρόπαιο σκηνικό πολέμου σε παιχνίδι στη μνήμη ενός παιδιού. Να νικήσει τους φόβους του.

Φωτογραφία: Lynsey Addario, The New York Times

Μια Ουκρανή μητέρα φροντίζει το νεογέννητό της σε θάλαμο μητρότητας στο υπόγειο ενός νοσοκομείου στο Κίεβο.
Η ζωή των κατοίκων της Ουκρανίας άλλαξε ριζικά εν μία νυκτί, αλλά οι ιερές στιγμές βρίσκουν τον τρόπο να βιώνονται και στις πιο γκρίζες μέρες, αν το ψυχικό σθένος δεν εγκαταλείπει.

Φωτογραφία: Ivor Prickett, The New York Times

Εκατοντάδες γυναίκες και παιδιά στριμώχτηκαν στις σήραγγες ενός σιδηροδρομικού σταθμού στο Λβιβ, καθώς περίμεναν να επιβιβαστούν σε τρένα εκκένωσης από την Ουκρανία.
Στιγμές που κανείς δεν περίμενε ότι θα ζήσει εν έτει 2022. Ένας ξεριζωμός βιώνεται αυτή τη στιγμή από ανθρώπους όλων των ηλικιών, σε μια χώρα που αιφνιδιάστηκε από την εισβολή της Ρωσίας την 24η Φεβρουαρίου.

Φωτογραφία: Ivor Prickett, The New York Times

Ο Ντίμα Κουργκάνοφ, 39 ετών, αποχαιρέτησε τη σύζυγο και τα δύο παιδιά του πριν φύγουν με το τρένο για την Πολωνία.
Μία από τις συνέπειες του πολέμου· αποχωρισμός και αβέβαιο μέλλον για οικογένειες και όχι μόνο. Ένα εκατομμύριο πρόσφυγες εγκαταλείπουν την Ουκρανία, με ένα άγνωστο και θολό “αύριο”.

Φωτογραφία: Laetitia Vancon -The New York Times

Ο Grigore Josan και η σύζυγός του, Gheorgjina, φιλοξενούν 11 μέλη μιας ουκρανικής οικογένειας για μια εβδομάδα στο Causeni της Μολδαβίας.Το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα στήριξης των κατοίκων της Ουκρανίας που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους λόγω της ρωσικής εισβολής στην χώρα τους.
Η αλληλεγγύη στον Ουκρανικό λαό αποτελεί ένα ηχηρό μήνυμα αντιπολεμικού πνεύματος, ενότητας και ειρηνικής ζωής.