Balance today

Καλοήθης υπερπλασία του προστάτη

By Alessandra Bratti
Listen to this article

Καλοήθης υπερπλασία του προστάτη

Γράφει ο Μπράττης Νικόλαος

Χειρουργός Ουρολόγος – Ανδρολόγος, Στρατιωτικός Ιατρός, Επιμελητής της Ουρολογικής Κλινικής του Νοσηλευτικού Ιδρύματος Μετοχικού Ταμείου  Στρατού (ΝΙΜΤΣ)
Υποψήφιος διδάκτωρ της Ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου Αθηνών

Καλοήθης υπερπλασία του προστάτη ονομάζεται η αύξηση του αδένα που παρατηρείται μετά τα 40 έτη. Θα πρέπει να τονιστεί ότι δεν έχει σχέση με τον καρκίνο του προστάτη, ο οποίος δυστυχώς δεν δίνει έγκαιρα συμπτώματα.

Είναι εξαιρετικά συχνή πάθηση, αφού οι 4 στους 10 άντρες έχουν συμπτώματα στην 5η δεκαετία της ζωής τους, 7 στους 10 στην 6η δεκαετία, 8 στους 10 στην 7η δεκαετία, για να φθάσουν στο 90% στα 90 χρόνια. Η πάθηση παρατηρείται συχνότερα σε άντρες που είναι παχύσαρκοι, κάνουν καθιστική ζωή, πάσχουν από μεταβολικό σύνδρομο, έχουν προβλήματα στύσης και επιβαρυμένο κληρονομικό ιστορικό.

Ποιά είναι τα συμπτώματα της πάθησης?

Τα συμπτώματα των διαταραχών της ούρησης, δηλαδή τα συμπτώματα από το κατώτερο ουροποιητικό σύστημα, χωρίζονται: 1. σε αυτά που αφορούν στην αποθήκευση των ούρων στην κύστη 2. σε εκείνα που αφορούν στην αποβολή των ούρων από την κύστη, δηλαδή την ούρηση:

1.:Συχνουρία, όταν για μικρές ποσότητες προκαλείται η τακτική ανάγκη για ούρηση. – Νυκτουρία, όταν ξυπνάμε τη νύχτα, για να ουρήσουμε. – Επιτακτική ούρηση, όταν δεν μπορούμε να αναβάλλουμε μία ούρηση. – Ακράτεια όταν πια δεν προλαβαίνουμε να πάμε στην τουαλέτα.

2.:Μείωση ροής ούρων, όταν η ακτίνα των ούρων μειώνεται. – Δυσκολία στην έναρξη της ούρησης. – Διακοπτόμενη ούρηση. – Απώλεια σταγόνων ούρων μετά το τέλος της ούρησης. – Aίσθηση ότι η κύστη δεν άδειασε εντελώς. – Πλήρης αδυναμία ούρησης, η λεγόμενη επίσχεση ούρων.

Η μόνη λύση, τότε, στην εξαιρετικά δυσάρεστη αυτή εμπειρία είναι ή άμεση τοποθέτηση καθετήρα, αφού ο πόνος της επίσχεσης είναι αφόρητος.

Τι συμβαίνει στην καλοήθη υπερπλασία του προστάτη?

Στην πραγματικότητα, ο προστάτης μεγαλώνει, αλλά η κύστη υποφέρει, αφού δική της ευθύνη είναι τόσο η αποθήκευση των ούρων, όσο και η αποβολή τους, δηλαδή η ούρηση. Έτσι, λοιπόν, για να μπορέσει να ξεπεράσει το εμπόδιο του προστάτη, ο μυς της κύστης υπερτρέφεται, για να ασκεί στα ούρα μεγαλύτερη πίεση, ώστε να ξεπεράσουν την απόφραξη.

Η υπερτροφία της κύστης δεν μπορεί, όμως, να συνεχισθεί επ’ άπειρο, και έτσι από ένα σημείο κι έπειτα ποσότητα ούρων παραμένει μετά την ούρηση. Υπολειπόμενο ούρων πάνω από 100ml θεωρείται παθολογικό, αφού δείχνει ότι η κύστη κουράστηκε. Επίσης, τα ούρα που λιμνάζουν εύκολα μολύνονται, με επακόλουθο ουρολοιμώξεις. Η ύπαρξη υπολειπόμενου ούρων αποτελεί, επίσης, προδιαθεσικό παράγοντα για τον σχηματισμό λίθων στη κύστη. Η λιθίαση της κύστης μπορεί να προκαλέσει πόνο και συχνά αιματουρία. Σε  παραμελημένες καταστάσεις, τα ούρα που παράγονται στους νεφρούς δεν μπορούν να κατέβουν στην κύστη και ο ασθενής δύναται να παρουσιάσει νεφρική ανεπάρκεια.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις στην καθημερινότητα

Τα συμπτώματα της υπερτροφίας του προστάτη ταλαιπωρούν έντονα τους άντρες αλλά και τις συντρόφους τους, επειδή: περιορίζεται η καθημερινή τους επαγγελματική και κοινωνική δραστηριότητα, αφού οι συχνές επισκέψεις στην τουαλέτα τις διακόπτουν. Διαταράσσεται ο ύπνος τους, και έτσι αισθάνονται μία μόνιμη κόπωση. Πολλές φορές, δεν προλαβαίνουν να πάνε στην τουαλέτα (ακράτεια). Παρουσιάζεται και στυτική δυσλειτουργία.

Αυτές οι εμπειρίες συνοδεύονται από συναισθήματα ντροπής, μείωση της αυτοπεποίθησης, και καταθλιπτικά συμπτώματα. Έχουν αντίκτυπο στη σύντροφο του ασθενή, με επιπτώσεις στη σεξουαλική ζωή του ζευγαριού.

Χειρουργικές θεραπείες

Οι χειρουργικές επεμβάσεις για τη νόσο γίνονται συνήθως με επισκληρίδια ή ραχιαία αναισθησία, και η βελτίωση των συμπτωμάτων είναι εμφανής αμέσως μετά την επέμβαση. Πρέπει να τονιστεί ότι η βελτίωση στα συμπτώματα που προσφέρουν οι χειρουργικές επεμβάσεις είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που επιτυγχάνεται με τη φαρμακευτική αγωγή. Όπως σε κάθε χειρουργική επέμβαση, οι κίνδυνοι για τον ασθενή εξαρτώνται από την προεγχειρητική του κατάσταση και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Οι χειρουργικές επεμβάσεις στον προστάτη χωρίζονται στις ανοικτές , δηλαδή με τομή, και στις ενδοσκοπικές, δηλαδή μέσα από ειδικό ενδοσκόπιο που μπαίνει μέσα στην ουρήθρα. Η πιο συχνή διεγχειρητική επιπλοκή είναι η αιμορραγία, γι’ αυτό ασθενείς που παίρνουν αντιπηκτικά χάπια και ασπιρίνη θα πρέπει να τα διακόπτουν αρκετές ημέρες πριν από την επέμβαση. Μετεγχειρητικές επιπλοκές αποτελούν οι ουρολοιμώξεις και, σπάνια, η επίσχεση ούρων. Μετά την εγχείρηση, οι περισσότεροι άντρες βιώνουν για περίπου 1-2 εβδομάδες επιτακτική ανάγκη ούρησης και πιθανώς αιματουρία. Μετεγχειρητικά, στους περισσότερους άντρες παρατηρείται παλίνδρομη εκσπερμάτιση, δηλαδή, ενώ η στύση και ο οργασμός δεν επηρεάζονται, δεν υπάρχει εκσπερμάτιση. Αυτό συμβαίνει, γιατί ανοίγει πια ο αυχένας της κύστης και το σπέρμα οδεύει ελεύθερα προς την κύστη. Ακράτεια ούρων παρατηρείται περίπου στο 1% των ασθενών, ενώ η ανάγκη επανεπέμβασης στο μέλλον δεν είναι ιδιαίτερα συχνή.Οι τύποι των επεμβάσεων είναι οι εξής: 1. Διουρηθρική προστατεκτομή. 2. Ανοικτή προστατεκτομή  3. Διουρηθρική προστατεκτομή με χρήση laser. Μία επίσκεψη στον Ουρολόγο μπορεί να μας σώσει από μία καθημερινή έγνοια και ταλαιπωρία. Όσο δε νωρίτερα γίνει αυτή, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες για την ανάγκη χειρουργικής αντιμετώπισης.