Η αλλαγή στην ίση μεταχείριση των δύο φύλων ξεκινά από τη γυναίκα

Την τιμούμε και προσπαθούμε να διαδώσουμε το δικαίωμά της να αυτοπροσδιορίζεται, να έχει ίση μεταχείριση με τους άνδρες σε κάθε πλαίσιο που κινείται και δρα, να της αποδίδεται στ’ αλήθεια η αξία όσων προσφέρει. Ό,τι δηλαδή χρειάζεται να κάνουμε για κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως φύλου. Γιατί η διεκδίκηση ίσης μεταχείρισης δεν χρειάζεται να φτάνει στα άκρα και να υποτιμά την αξία του ανδρικού φύλου. Ούτε να συγχέεται με μια παρορμητική, ωθούμενη από απωθημένα προσπάθεια να γίνουμε άνδρες εμείς οι γυναίκες, γιατί έτσι είμαστε οι πρώτες που αρνούμαστε την αξία του φύλου μας… Δεν χρειάζεται να αλλοιώσουμε τίποτα. Μόνο να κάνουμε πιο καθαρή τη ματιά μας…Συχνά τη μέρα αυτή οι γυναίκες επιλέγουν να διασκεδάσουν, να γιορτάσουν. Τις περισσότερες φορές όμως, η αυτόματη, συνηθισμένη συμπεριφορά τους πριν και μετά τους εορτασμούς, δείχνει ότι αυτό αποτελεί απλώς ένα ξέσπασμα ή ένα μήνυμα, που όμως δεν ακολουθείται από ουσιαστικές διεκδικήσεις στην καθημερινή ζωή.Λέγοντας διεκδικήσεις δεν εννοώ μόνο διαδηλώσεις, ούτε διαπληκτισμούς στο σπίτι και διαρκείς εξωτερικές, λεκτικές επαναστάσεις. Εννοώ την εσωτερική εκείνη εργασία που δείχνει χωρίς πολλά και ηχηρά λόγια ότι πιστεύει στην αξία της.Στην μέχρι τώρα εμπειρία μου ως Συμβούλου, έχω συν-εργαστεί σε συνεδρίες με γυναίκες πολύ δυναμικές ως προς την εικόνα και την εξωτερική τους δράση, αλλά που επί της ουσίας είχαν εξαιρετικά χαμηλή αυτοεκτίμηση. Τα φαινόμενα άλλωστε πολύ συχνά απατούν. Όπως λέει και ο Σέρλοκ Χολμς “Δεν υπάρχει τίποτα πιο παραπλανητικό από ένα προφανές γεγονός“.