Γιατί γυναικοκτονία και όχι ανθρωποκτονία όπως όλες οι δολοφονίες των ανθρώπων;
Η έμφυλη βία και η ετεροκαταστροφικότητα πλήττουν κατά κύριο λόγο το θήλυ φύλο σε ένα μάλλον πανανθρώπινο επίπεδο.
Οι γυναίκες θεωρούνται ως “κτήματα”, ατομικές και συλλογικές ιδιοκτησίες των ανδρών οι οποίοι ασκούν πάνω τους εξουσία Ζωής και Θανάτου. Μια γυναίκα δε νοείται να πάρει πρωτοβουλία να χωρίσει έναν άνδρα επί παραδείγματι και αυτό ακριβώς συναντάμε στην πρόσφατη γυναικοκτονία στο Αγρίνιο.
Τα τελευταία 2024 χρόνια στην Ιστορία της ανθρωπότητας βιώνουμε και διάγουμε την κυριαρχία του πατριαρχικού μοντέλου εξουσίας, όπου ο Άνδρας ως εννοιολογική οντότητα θεωρείται ανώτερο πλάσμα από την Γυναίκα και φυσιολογικά και επόμενα έχει κάθε δικαίωμα να την εξουσιάζει και να την καθυποτάσσει.
Η απλή και ολοφάνερη αλήθεια είναι ότι οι δολοφονίες ανθρώπων σε καιρούς ειρήνης αφορούν κατά πλειοψηφία στις γυναίκες, τα κορίτσια και τις έφηβες κοπέλες.
Παραφράζοντας την ρήση του Μάο Τσε Τουνγκ, θα έλεγα ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι επιτακτική ανάγκη: Να αφήσουμε όλες τις γυναίκες να ζήσουν.
Ιδιαίτερη αξία και καθοριστική σημασία να καθιερωθεί παγκοσμίως στις συνειδήσεις μας η γυναικοκτονία ως ένα ξεχωριστό είδος ανθρωποκτονίας και μάλιστα άκρως απεχθές.
